Korekcja blizn i tatuaży

Blizny, w zależności od indywidualnych predyspozycji pacjenta, są mniej lub bardziej widoczne.
Przy stosowaniu odpowiednich środków "przeciwbliznowych" (żele Dermatix, Veraderm, plastry silikonowe) już po 3 miesiącach zaczynają blednąć.

Pełne przekształcenie blizny trwa 1 rok a nawet dłużej.

Optymalnym rezultatem jest cienkolinijna blada blizna ukryta w naturalnym załamaniu skory. Gdy blizna jest szersza można ją zmniejszyć chirurgicznie w znieczuleniu miejscowym po upływie kilku (3-6) miesięcy od pierwotnej operacji.

 

Nie ma możliwości całkowitego usunięcia blizny. Raz wytworzona blizna może być najwyżej skorygowana, w wyniku czego powstanie inna być może mniej widoczna blizna. Dotyczy to wszystkich blizn - po urazach, oparzeniach, samookaleczeniach i zabiegach chirurgicznych.
Leczenie chirurgiczne to najczęściej wycięcie i zmiana kierunku przebiegu blizny, spłycenie, wygładzenie blizny, dermabrazja, uwolnienie wciągających i przykurczających blizn, a czasem nawet zastosowanie przeszczepu skóry.

Ostateczny efekt zależy nie tylko od techniki chirurgicznej ale w dużej mierze od indywidualnych zdolności do gojenia skóry pacjenta. Efekt zabiegu będzie lepszy gdy nowa blizna będzie przez wiele miesięcy masowana i pielęgnowana specjalnymi preparatami tj. żele Dermatix, Veraderm.
Bliznowce, czyli keloidy są specjalnym, bardzo trudnym w leczeniu rodzajem patologicznych blizn. Są to czerwone, bolesne, przerosłe blizny które pomimo znacznego upływu czasu (kilka - kilkanaście miesięcy) od urazu lub operacji nie zmniejszają się i nie bledną. Takich blizn nie wolno wycinać! Należy je masować, stosować żele i plastry silikonowe oraz specjalne ubrania uciskowe. W skrajnych przypadkach lekarz nastrzykuje je preparatami sterydowymi.

Zdobienie skóry tatuażami staje się coraz bardziej modne i rozpowszechnione. Tatuaże pojawiają się na ciele również w sposób nie zamierzony, np. po urazie, gdy drobiny brudu czy żwiru nie zostały usunięte z rany.
Tatuaże artystyczne wykonywane powinny być w profesjonalnych gabinetach, przez wykwalifikowanych tatuażystów, którzy dbają o bezpieczeństwo (sterylność zabiegu, jakość barwników). Przypadkowe tatuaże wykonywane w "dziwnych" okolicznościach niosą ze sobą olbrzymie ryzyko zakażeń, w tym HIV i wirusowego zapalenia wątroby. Zanim ozdobisz swoje ciało tatuażem dobrze się zastanów.

Tatuaż dużo łatwiej się robi niż usuwa. Niektóre "rysunki" na ciele są nieusuwalne.
Chirurgiczne usuwanie tatuaży polega na wycinaniu, najczęściej wieloetapowym, ornamentu skórnego, przez wiele miesięcy - kawałek po kawałku. Za każdym razem w znieczuleniu miejscowym wycinany jest fragment rysunku. Po każdym zabiegu pozostaje blizna, która jest wycinana razem z kolejnym fragmentem tatuażu. Końcowym efektem jest trwała blizna. Zabiegi nie mogą się odbywać częściej niż co 3 miesiące.
Usuwanie tatuaży pourazowych (np. żwiru na twarzy) jest refundowane przez NFZ, natomiast za wszystkie inne musisz zapłacić.
Alternatywą chirurgicznych zabiegów jest stosowanie lasera - pytaj w centrach dysponujących laserami. Pamiętaj jednak, że niemożliwe jest całkowite usunięcie tatuażu nawet tą metodą. Pozostaną zawsze blizny.